អ៊ីនហ្វ្រារ៉េដ ត្រូវបានសរសេរជាអក្សរកាត់ថា IR។ វាគឺជាទម្រង់មួយនៃវិទ្យុសកម្មអេឡិចត្រូម៉ាញ៉េទិច ដែលមានរលកពន្លឺវែងជាងពន្លឺដែលអាចមើលឃើញ ប៉ុន្តែខ្លីជាងរលកវិទ្យុ។ វាត្រូវបានគេប្រើជាញឹកញាប់សម្រាប់ការទំនាក់ទំនងឥតខ្សែ ពីព្រោះសញ្ញាអ៊ីនហ្វ្រារ៉េដអាចត្រូវបានបញ្ជូន និងទទួលយ៉ាងងាយស្រួលដោយប្រើឌីយ៉ូតអ៊ីនហ្វ្រារ៉េដ។ ឧទាហរណ៍ អ៊ីនហ្វ្រារ៉េដ (IR) ត្រូវបានប្រើប្រាស់យ៉ាងទូលំទូលាយសម្រាប់ការបញ្ជាពីចម្ងាយនៃឧបករណ៍អេឡិចត្រូនិចដូចជាទូរទស្សន៍ និងម៉ាស៊ីនចាក់ឌីវីឌី។ វាក៏អាចត្រូវបានប្រើសម្រាប់កំដៅ ការសម្ងួត ការចាប់សញ្ញា និងវិសាលគម ក្នុងចំណោមរបស់ផ្សេងទៀត។
ប្រេកង់វិទ្យុត្រូវបានសរសេរជាអក្សរកាត់ថា RF។ វាសំដៅទៅលើជួរនៃប្រេកង់អេឡិចត្រូម៉ាញ៉េទិច ដែលជាធម្មតាត្រូវបានប្រើសម្រាប់ការទំនាក់ទំនងឥតខ្សែ។ នេះគ្របដណ្តប់លើប្រេកង់ចាប់ពី 3 kHz ដល់ 300 GHz។ តាមរយៈការផ្លាស់ប្តូរប្រេកង់ ទំហំ និងដំណាក់កាលនៃរលកផ្ទុក សញ្ញា RF អាចដឹកជញ្ជូនព័ត៌មានឆ្លងកាត់ចម្ងាយឆ្ងាយ។ កម្មវិធីជាច្រើនប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យា RF រួមទាំងទូរគមនាគមន៍ ការផ្សាយ ប្រព័ន្ធរ៉ាដា ការទំនាក់ទំនងតាមផ្កាយរណប និងបណ្តាញឥតខ្សែ។ ឧបករណ៍បញ្ជូន និងទទួលវិទ្យុ រ៉ោតទ័រ WiFi ទូរស័ព្ទចល័ត និងឧបករណ៍ GPS សុទ្ធតែជាឧទាហរណ៍នៃឧបករណ៍ RF។
ទាំង IR (អ៊ីនហ្វ្រារ៉េដ) និង RF (ប្រេកង់វិទ្យុ) ត្រូវបានគេប្រើយ៉ាងទូលំទូលាយសម្រាប់ការទំនាក់ទំនងឥតខ្សែ ប៉ុន្តែមានភាពខុសគ្នាសំខាន់ៗមួយចំនួន៖
១. ជួរ៖ RF មានជួរធំជាងអ៊ីនហ្វ្រារ៉េដ។ ការបញ្ជូន RF អាចឆ្លងកាត់ជញ្ជាំងបាន ខណៈដែលសញ្ញាអ៊ីនហ្វ្រារ៉េដមិនអាចឆ្លងកាត់បានទេ។
២. បន្ទាត់នៃការមើលឃើញ៖ ការបញ្ជូនអ៊ីនហ្វ្រារ៉េដតម្រូវឱ្យមានបន្ទាត់នៃការមើលឃើញច្បាស់លាស់រវាងឧបករណ៍បញ្ជូន និងឧបករណ៍ទទួល ប៉ុន្តែសញ្ញាប្រេកង់វិទ្យុអាចហូរកាត់ឧបសគ្គ។
៣. ការជ្រៀតជ្រែក៖ ការជ្រៀតជ្រែកពីឧបករណ៍ឥតខ្សែផ្សេងទៀតនៅក្នុងតំបន់អាចប៉ះពាល់ដល់សញ្ញា RF ទោះបីជាការជ្រៀតជ្រែកពីសញ្ញា IR គឺមិនធម្មតាក៏ដោយ។
៤. កម្រិតបញ្ជូន៖ ដោយសារតែ RF មានកម្រិតបញ្ជូនធំជាង IR វាអាចផ្ទុកទិន្នន័យបានច្រើនក្នុងល្បឿនលឿនជាង។
៥. ការប្រើប្រាស់ថាមពល៖ ដោយសារតែ IR ប្រើប្រាស់ថាមពលតិចជាង RF វាស័ក្តិសមជាងសម្រាប់ឧបករណ៍ចល័តដូចជាឧបករណ៍បញ្ជាពីចម្ងាយ។
សរុបមក IR គឺល្អជាងសម្រាប់ការទំនាក់ទំនងចម្ងាយខ្លី និងមើលឃើញ ចំណែកឯ RF គឺល្អជាងសម្រាប់ការទំនាក់ទំនងចម្ងាយឆ្ងាយ និងជ្រាបចូលឧបសគ្គ។
ទាក់ទងមកយើងខ្ញុំហើយយើងអាចចែករំលែកព័ត៌មានបន្ថែមអំពីភ្លើងបន្ទះ LED។
ពេលវេលាបង្ហោះ៖ ថ្ងៃទី ៣១ ខែឧសភា ឆ្នាំ ២០២៣
ចិន
